Ζωντανό άρθρο EL

Βασιλικός πιγκουίνος

Iphigenia Glezos

Συντάκτης

4 λεπτάανάγνωσης

Οι βασιλικοί πιγκουίνοι καταλαμβάνουν μια ευρεία περιοχή στην υποανταρκτική ζώνη, σχηματίζοντας μεγάλες αποικίες αναπαραγωγής σε νησιά που είναι διάσπαρτα σε ένα περίπου κύκλο γύρω από την Ανταρκτική ήπειρο. Οι κύριες περιοχές διαβίωσής τους περιλαμβάνουν τα νησιά Κροζέ, Φώκλαντ, Χερντ, Κεργκελέν, Μακκουάρι, Πρίγκιπας Εδουάρδος, Νότια Γεωργία και Νότια Σάντουιτς. Αυτές οι απομακρυσμένες περιοχές προσφέρουν το κρύο αλλά σχετικά σταθερό περιβάλλον στο οποίο εξαρτάται το είδος. Αν και ο κύριος πληθυσμός του είδους συγκεντρώνεται σε αυτόν τον δακτύλιο νησιών, μεμονωμένα άτομα έχουν καταγραφεί περιστασιακά σε πολύ πιο απομακρυσμένες περιοχές. Πιγκουίνοι που δεν αναπαράγονται παρατηρούνται μερικές φορές κατά μήκος των ακτών της νότιας Νότιας Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης της Χιλής και της Αργεντινής, ενώ σπάνιες παρατηρήσεις έχουν καταγραφεί μέχρι και τη Βραζιλία και τη Νότια Αφρική. Μερικά περιπλανώμενα άτομα έχουν φτάσει ακόμη και στα όρια του παγετώνα της Ανταρκτικής, πολύ πέρα από την κανονική περιοχή αναπαραγωγής τους.

Έκτακτα Ενημέρωση: σήμερα

Γεωγραφική εξάπλωση

Αν και ο κύριος πληθυσμός του είδους συγκεντρώνεται σε αυτόν τον δακτύλιο νησιών, μεμονωμένα άτομα έχουν καταγραφεί περιστασιακά σε πολύ πιο απομακρυσμένες περιοχές. Πιγκουίνοι που δεν αναπαράγονται παρατηρούνται μερικές φορές κατά μήκος των ακτών της νότιας Νότιας Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης της Χιλής και της Αργεντινής, ενώ σπάνιες παρατηρήσεις έχουν καταγραφεί μέχρι και τη Βραζιλία και τη Νότια Αφρική. Μερικά περιπλανώμενα άτομα έχουν φτάσει ακόμη και στα όρια του παγετώνα της Ανταρκτικής, πολύ πέρα από την κανονική περιοχή αναπαραγωγής τους.

Αναγνωρίζονται δύο διακριτά γενετικά υποείδη βασιλικών πιγκουίνων. Το πρώτο, Aptenodytes patagonicus patagonicus, βρίσκεται αποκλειστικά στη Νότια Γεωργία και στις Νήσους Φώκλαντ. Το μέγεθος των αποικιών σε αυτές τις τοποθεσίες ποικίλλει σημαντικά, από περίπου 9.000 έως σχεδόν 40.000 ζευγάρια αναπαραγωγής, ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες και τον διαθέσιμο χώρο φωλιάσματος. Το δεύτερο υποείδος, A. p. halli, κατοικεί σε διάφορες άλλες υποανταρκτικές νησιωτικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των νησιών Crozet, Heard, Kerguelen, Macquarie και Prince Edward. Αν και η κατανομή τους είναι γεωγραφικά διαχωρισμένη, και τα δύο υποείδη έχουν παρόμοιες οικολογικές απαιτήσεις και συμπεριφορές, όπως η εξάρτηση από ωκεάνιους χώρους διατροφής κοντά στο πολικό μέτωπο.

Βιότοπος

Οι βασιλικοί πιγκουίνοι μοιράζουν τη ζωή τους μεταξύ του ανοιχτού ωκεανού, όπου αναζητούν τροφή, και των ακτών των υποανταρκτικών νησιών, όπου αναπαράγονται και μεγαλώνουν τα μικρά τους. Οι χερσαίοι χώροι φωλιάσματος τους βρίσκονται συνήθως σε χαμηλές, ελαφρώς κεκλιμένες παραλίες ή παράκτιες πεδιάδες που είναι σχετικά απαλλαγμένες από χιόνι και πάγο κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής. Αυτές οι περιοχές έχουν συχνά αραιή ή ελάχιστη βλάστηση, γεγονός που τις καθιστά ιδανικές για μεγάλες αποικίες και επιτρέπει στους ενήλικες να μετακινούνται εύκολα μεταξύ της θάλασσας και των νεοσσών τους.

Τα περισσότερα από τα νησιά όπου αναπαράγονται οι βασιλικοί πιγκουίνοι βρίσκονται ακριβώς νότια του Πολικού Μετώπου, μιας περιοχής όπου τα κρύα νερά της Ανταρκτικής αναμιγνύονται με τα θερμότερα υποανταρκτικά ρεύματα. Αυτή η τοποθεσία προσφέρει πρόσβαση σε νερά πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, γεμάτα ψάρια και καλαμάρια, τα οποία αποτελούν τη βάση της διατροφής των πιγκουίνων. Παρά την εγγύτητά τους με την Ανταρκτική, αυτά τα νησιά παραμένουν γενικά εκτός της ζώνης του μόνιμου παγωμένου πάγου, γεγονός που τα καθιστά κατοικήσιμα καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.

Το φυσικό τοπίο αυτών των νησιών ποικίλλει σημαντικά. Για παράδειγμα, το νησί Χερντ υψώνεται απότομα σε υψόμετρο περίπου 2.745 μέτρων και κυριαρχείται από παγετώνες και μόνιμα χιονισμένα πεδία. Αντίθετα, νησιά όπως το Μακκουάρι, που φτάνει περίπου τα 433 μέτρα στο υψηλότερο σημείο του, έχουν πιο ήπια τοπογραφία και περιορισμένες περιοχές με βλάστηση που μοιάζει με τούνδρα. Κατά τους χειμερινούς μήνες, πολλά νησιά βιώνουν έντονες χιονοπτώσεις και οι κόλποι ή οι όρμοι μπορεί να παγώσουν εντελώς, ειδικά στη Νότια Γεωργία, όπου ο πάγος μπορεί να καλύψει περισσότερο από το μισό νησί κατά τη διάρκεια της πιο κρύας περιόδου του έτους.

Η βλάστηση σε αυτά τα περιβάλλοντα είναι γενικά αραιή λόγω του σκληρού κλίματος. Όπου υποχωρούν το χιόνι και ο πάγος, το εκτεθειμένο έδαφος υποστηρίζει κυρίως βρύα, λειχήνες και μερικά ανθεκτικά χόρτα. Σε μερικά από τα πιο ήπια νησιά, όπως το Μακκουάρι, υπάρχουν μικρές εκτάσεις με φτέρες και ανθοφόρα φυτά, που παρέχουν περιορισμένη πράσινη κάλυψη τους καλοκαιρινούς μήνες. Ακόμα και έτσι, η συνολική χλωρίδα παραμένει ελάχιστη, δημιουργώντας το ανοιχτό έδαφος που προτιμούν οι βασιλικοί πιγκουίνοι για να φωλιάζουν.

Οι κλιματολογικές συνθήκες στα υποανταρκτικά νησιά είναι κρύες αλλά σχετικά σταθερές, με μικρές διαφορές θερμοκρασίας μεταξύ καλοκαιριού και χειμώνα. Οι μέσες θερμοκρασίες το καλοκαίρι είναι συνήθως μόνο λίγα βαθμούς πάνω από το σημείο πήξης, ενώ ισχυροί άνεμοι και έντονες βροχοπτώσεις είναι συνηθισμένοι καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Αυτά τα σταθερά αλλά ψυχρά περιβάλλοντα μειώνουν τον κίνδυνο υπερθέρμανσης για τους πιγκουίνους που περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους στην ξηρά κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγής.

Κάθε κτηματομεσίτης θα σας πει για την πιο επιθυμητή ανακαίνιση σπιτιού. Μια μακρινή θέα μπορεί να μας φέρει ηρεμία και να συμβάλει στην αύξηση της αίσθησης ευεξίας μας. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς μπορείτε να βελτιώσετε μια όμορφη θέα στη φύση ή την πόλη. Τα παράθυρα σε κάθε δωμάτιο απαλύνουν την όμορφη θέα στη φύση ή την μητρόπολη. Μάθετε γιατί.

Σπύρος Νικολάου

Διαβάστε